Połusze (Palūšė) – ośrodek wczasowy i stolica Auksztockiego Parku Narodowego. Stanowi centrum najważniejszych wydarzeń Auksztockiego Parku Narodowego.
Od połowy XX wieku Auksztocki Park Narodowy i Połusze zdobyły reputację Mekki turystyki wodnej. Już w roku 1959 Połusze dysponowało bazą turystyczną z której organizowane są wycieczki wodne. Z tego miejsca wiodą najważniejsze szlaki turystyczne prowadzące przez jeziora i rzeki Auksztoty.
Duma Litwy – niesamowita natura oraz jedna z najstarszych drewnianych świątyń – kościół z Połusze, zrekonstruowana przystań dla łodzi, wzgórze Ladakalnis, obecnie lepiej przystosowane dla turystów, młyn wodny Ginučiai, Muzeum Pszczelarstwa w Strypejkach, punkt widokowy na wieży telekomunikacyjnej. Auksztocki Park Narodowy można wygodnie zwiedzać pieszo, rowerem, kajakiem oraz samochodem. Auksztocki Park Narodowy jest również dobrze znany poza Litwą. Połusze charakteryzuje się dobrze rozwiniętą turystyką, dysponuje noclegami i kempingami, jak również przystaniami. Latem można wynająć łodzie, zimą – narty. Miejscowość dysponuje centrum turystycznym, biblioteką oraz centrum rzemiosła.
Dobre możliwości do zwiedzania okolicy – naturę można podziwiać idąc szlakiem botanicznym, 5-kilometrowym leśnym szlakiem, pieszą ścieżką do Ginučiai, jak również szlakiem turystycznym w kierunku Tauroginy.
Istnieje możliwość jazdy powozem lub na saniach. Z kościelnego wzgórza rozpościera się fantastyczny widok na bezmiar jeziora Lūšiai. Owo przylegające do miasteczka jezioro otoczone jest legendą. Twierdzi ona, że niebezpiecznie jest pływać w jeziorze po północy, gdyż pojawiają się chochliki, aby torturować ludzi w osobliwy sposób – łaskotaniem. Starsi ludzie wierzą, że jeden z nich nadal mieszka w pobliskim jeziorze Tarama.
W źródłach historycznych Połusze zostało po raz pierwszy wspomniane w 1651 roku. W tym czasie znajdował się tam folwark należący do Šumskai. W Połusze znajduje się drewniany kościół pod wezwaniem św. Józefa (zbudowany w 1750 roku stanowi najstarszy kościół na Litwie. Mówi się, że jedynymi narzędziami użytymi do jego budowy była siekiera i piła), dzwonnica (przedstawiona na starych banknotach jednolitowych. Ośmioboczna dzwonnica, przypominająca stare litewskie drewniane wieże zamkowe, stanowi jedyny tego typu obiekt na Litwie) oraz mała kaplica wpisana na listę dziedzictwa kulturowego. Kościół zawiera cenne dzieła sztuki ludowej – obrazy na deskach, rzeźby, mosiężne dzwony, wykonane w 1752 i 1772 roku i ozdobione barokowymi ornamentami. Znajdujące się w okolicy Ignalino Połusze stanowi miejsce narodzin twórcy pierwszej litewskiej opery „Birutė” – Mikasa Petrauskasa – oraz jego brata, śpiewaka tenorowego Kiprasa. To właśnie w kościele w Połusze, gdzie pracował jako organista, ich ojciec ożenił się z J. Rastenytė z miejscowości Antagavė.
Życzymy Państwu przyjemnego odpoczynku!